به گزارش خبرگزاری مهر، انوشیروان محسنیبندپی، معاون گردشگری کشور، با تأکید بر ضرورت شکلگیری همکاریهای بینبخشی میان نظام سلامت، سازمان بهزیستی کشور و وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی اظهار کرد: پیوند ظرفیتهای این سه حوزه میتواند زمینهساز اقدامات مؤثر و پایدار در راستای رفع موانع محیطی و اجتماعی، توسعه گردشگری فراگیر و فراهمکردن فرصتهای برابر برای افراد دارای معلولیت باشد.
وی با قدردانی از تلاشهای مجموعه همکاران سازمان بهزیستی کشور، بهویژه حوزه مشارکتهای مردمی و بخشهای اجتماعی، رویکرد پیشگیرانه و توجه به اصلاح محیط را از الزامات سیاستگذاری اثربخش در حوزه معلولیت دانست و افزود: باید از نگاه صرفاً درمانمحور عبور کنیم و در کنار خدمات پزشکی و حمایتی، به اصلاح شرایط محیطی و اجتماعی بپردازیم تا زمینه حضور و مشارکت مؤثر افراد دارای معلولیت در عرصههای مختلف زندگی فراهم شود.
محسنیبندپی با اشاره به مناسبت هفته ملی ناشنوایان و کمشنوایان و ضرورت توجه به نیازهای افراد دارای معلولیت، خاطرنشان کرد: برنامهریزی در این حوزه باید بر پایه مطالعات علمی، شناخت دقیق مسائل و همکاری دستگاههای تخصصی انجام شود. بر اساس آمارهای جهانی مورد اشاره، حدود ۱۵ درصد از جمعیت جهان با نوعی از معلولیت مواجهاند و همین موضوع، ضرورت توجه فراگیر به دسترسپذیری خدمات و زیرساختها را دوچندان میکند.
معاون گردشگری کشور با اشاره به تجربههای گذشته در حوزه سیاستگذاری اجتماعی و اقدامات حمایتی سازمان بهزیستی، بر ضرورت استمرار حمایتهای قانونی و تبدیل آنها به خدمات ملموس و پایدار تأکید کرد و گفت: حمایت از خانوادههای دارای فرزند معلول و توسعه خدمات اجتماعی باید در چارچوب نگاهی جامع و با مشارکت همه دستگاههای مسئول دنبال شود.
وی با تأکید بر جایگاه دسترسپذیری در توسعه گردشگری فراگیر تصریح کرد: مناسبسازی محیطهای گردشگری نباید صرفاً به رفع موانع فیزیکی محدود شود، بلکه دسترسی به اطلاعات، آموزش، خدمات اقامتی، حملونقل و امکانات موردنیاز افراد دارای معلولیت نیز باید بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
محسنیبندپی افزود: اگر محیط و خدمات بهدرستی دسترسپذیر شوند، بسیاری از محدودیتهایی که افراد دارای معلولیت در بهرهمندی از ظرفیتهای اجتماعی، آموزشی، اقتصادی و گردشگری با آن مواجهاند، قابل رفع خواهد بود. از این منظر، دسترسپذیری تنها یک اقدام عمرانی یا خدماتی نیست، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی و الزامات توسعه پایدار به شمار میرود.
وی با اشاره به ظرفیت هتلها و مراکز اقامتی کشور برای توسعه خدمات ویژه افراد دارای معلولیت، بر ضرورت شناسایی ظرفیتهای موجود، تشویق تأسیسات گردشگری به مناسبسازی و گسترش آموزشهای تخصصی برای فعالان این صنعت تأکید کرد.
معاون گردشگری کشور همچنین بهرهگیری از ظرفیت کارشناسی سازمان بهزیستی در آموزش و توانمندسازی فعالان گردشگری را ضروری دانست و اظهار کرد: همکاری میان سازمان بهزیستی و بخش گردشگری میتواند به ارتقای استاندارد خدمات، افزایش آمادگی تأسیسات گردشگری و فراهمشدن شرایط مناسب برای سفر و حضور مستقلتر افراد دارای معلولیت کمک کند.
محسنیبندپی با تأکید بر ضرورت نگاه زنجیرهای به توسعه گردشگری فراگیر خاطرنشان کرد: موضوع گردشگری افراد دارای معلولیت را نمیتوان به رفع یک مشکل یا مناسبسازی یک مجموعه محدود کرد؛ بلکه باید تمام زنجیره ارزش گردشگری، از دسترسی به مقصد و حملونقل تا اقامت، خدمات، اطلاعرسانی و تجربه سفر، متناسب با نیازهای این گروه از جامعه طراحی و تقویت شود.
وی افزود: گردشگری، افزون بر فراهمکردن فرصت بهرهمندی از اوقات فراغت و تجربههای فرهنگی و اجتماعی، میتواند زمینهساز توسعه اشتغال، افزایش مشارکت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت باشد. تحقق این ظرفیت، مستلزم برنامهریزی هماهنگ، آموزش مستمر و مشارکت مؤثر دستگاههای مسئول و فعالان بخش خصوصی است.
