به گزارش آهن آنلاین؛ بازار داخلی قوطی و پروفیل در روزهای ابتدایی مردادماه، بیش از هر زمان دیگری تحتتاثیر متغیرهای سیاسی و اقتصادی قرار گرفت. تغییر فضای روانی ناشی از افزایش امیدها به احتمال دستیابی به توافق، کاهش نسبی نرخ ارز و احتیاط فعالان اقتصادی باعث شده بازار از فضای هیجانی هفتههای گذشته فاصله بگیرد و وارد مرحلهای شود که میتوان آن را مرحله انتظار نامید. در چنین شرایطی، نه خریداران برای خریدهای سنگین عجله دارند و نه فروشندگان تمایل دارند با کاهش قابلتوجه قیمتها، ریسک فروش موجودی خود را بپذیرند. نتیجه این وضعیت، ثبات نسبی قیمتها در کنار کاهش حجم معاملات و تداوم رکود در بازار محصولات فولادی، بهویژه قوطی و پروفیل است.
آینده قیمت آهن آلات پس از کاهش تنشهای سیاسی
در هفتههای اخیر، بازار آهن آلات تحتتاثیر تنشهای سیاسی منطقهای، رشد نرخ ارز و افزایش قیمت مواد اولیه با موجی از رشد قیمتها مواجه شد، اما اکنون با تغییر فضای سیاسی و افزایش احتمال توافق، انتظارات معاملهگران نیز تغییر کرده است. این تغییر انتظارات را میتوان بهوضوح در بازار سرمایه و رفتار سرمایهگذاران مشاهده کرد. آرامش نسبی بازار به معنای آغاز یک روند نزولی پایدار در قیمتها نیست. واقعیت آن است که ساختار هزینههای تولید در صنعت فولاد همچنان صعودی است و بسیاری از تولیدکنندگان با افزایش بهای مواد اولیه، انرژی، حملونقل و هزینههای مالی مواجه هستند. حتی اگر فضای سیاسی به سمت آرامش حرکت کند، انتظار کاهش قابلتوجه قیمتها چندان منطقی به نظر نمیرسد و بخش مهمی از رشد قیمتها ریشه در عوامل بنیادین اقتصادی دارد.
بازار قوطی و پروفیل چشمانتظار شمش
یکی از مهمترین نکاتی که فعالان بازار بر آن تاکید دارند، عدم تعادل میان قیمت شمش و میلگرد است. با وجود افزایش قیمتهای اخیر، هنوز فاصله منطقی میان نرخ شمش و قیمت میلگرد در برخی بخشهای بازار برقرار نشده و میلگرد در سطوح پایین بازار همچنان با حباب منفی معامله میشود. در هفتههای گذشته حتی در برخی معاملات، قیمت میلگرد به محدودهای نزدیک به قیمت شمش رسیده بود.
شرایطی که بیشتر یک فرصت مقطعی برای مصرفکنندگان محسوب میشد تا یک وضعیت پایدار. چرا که ادامه چنین روندی با واقعیتهای اقتصادی صنعت فولاد همخوانی ندارد و تولیدکنندگان نمیتوانند برای مدت طولانی محصولات خود را با حاشیه سود بسیار پایین یا حتی کمتر از هزینههای واقعی تولید عرضه کنند.
همین موضوع بر قیمت پروفیل و قوطی نیز اثرگذار است. چراکه ورق فولادی، ماده اولیه اصلی تولید این محصولات، از روند کلی بازار فولاد و تغییرات قیمت شمش تاثیر میپذیرد. در صورتی که قیمت شمش همچنان مسیر صعودی خود را ادامه دهد، دیر یا زود فشار هزینهها به بازار ورق و سپس به تولیدکنندگان قوطی و پروفیل نیز منتقل خواهد شد.
در معاملات روزهای اخیر، اگرچه بازار آهن تحتتاثیر کاهش نرخ ارز و فضای مثبت سیاسی با افزایش نسبی تقاضا در برخی مقاطع ساختمانی مانند میلگرد، تیرآهن و نبشی همراه بود، اما بازار قوطی و پروفیل مسیر متفاوتی را طی کرد. برخلاف مقاطع ساختمانی که افزایشهای جزئی قیمت را تجربه کردند، قیمت قوطی و پروفیل بدون تغییر باقی ماند و در محدوده ۱۱۶ تا ۱۱۸ هزار تومان بهازای هر کیلوگرم معامله شد.
پروفیل دو میلیمتری تهران شرق در محدوده ۱۱۶ هزار تومان قیمتگذاری شد که نشاندهنده ثبات نسبی این بازار است. این ثبات را نباید به معنای رونق بازار تعبیر کرد. بازار قوطی و پروفیل همچنان با ضعف جدی تقاضا مواجه است و بخش عمدهای از مصرفکنندگان صنعتی، بهدلیل کمبود نقدینگی و نبود چشمانداز روشن اقتصادی، خریدهای خود را به تعویق انداختهاند. درواقع، بازار بیش از آنکه با کمبود عرضه روبهرو باشد، از نبود مشتری رنج میبرد.
چشمانداز آرام در بازار ورق
بررسی شرایط تولید نیز نشان میدهد عرضه محصولات فولادی با محدودیتهایی روبهرو است. مشکلات ناشی از محدودیتهای برق و زیرساختهای تولید باعث شده امکان افزایش قابلتوجه عرضه در کوتاهمدت وجود نداشته باشد. این مسئله اگرچه از افت شدید قیمتها جلوگیری میکند، اما به تنهایی برای خروج بازار از رکود کافی نیست. در شرایط کنونی، مهمترین متغیر تعیینکننده، نقدینگی موجود در بازار و روند نرخ ارز است.
نرخ ارز همچنان مهمترین عامل اثرگذار بر آینده بازار محسوب میشود. احتمال کاهش قابلتوجه نرخ ارز در کوتاهمدت اندک است و در صورت ادامه روند افزایشی آن، جذابیت صادرات محصولات فولادی، بهویژه شمش، افزایش خواهد یافت. در چنین شرایطی بخشی از تولید به سمت بازارهای صادراتی هدایت میشود و کاهش عرضه داخلی میتواند زمینه افزایش قیمت محصولات پاییندستی ازجمله قوطی و پروفیل را فراهم کند.
تغییرات بازار شمش بهعنوان مهمترین حلقه میانی زنجیره فولاد، همچنان نقش تعیینکنندهای در جهتگیری قیمت مقاطع فولادی دارد. هرگونه افزایش تقاضا یا رشد قیمت در بازار شمش، بهسرعت به قیمت میلگرد، تیرآهن، ورق و درنهایت قوطی و پروفیل منتقل میشود. بههمیندلیل بسیاری از فعالان بازار، روند معاملات شمش را بهعنوان شاخص اصلی پیشبینی قیمت سایر محصولات فولادی دنبال میکنند.
در بازار ورق نیز انتظار میرود تا پایان مرداد و حتی بخش قابلتوجهی از شهریور، آرامش نسبی ادامه داشته باشد. بازگشت تدریجی کارخانههای تولیدکننده محصولات پاییندستی پس از تعطیلات تابستانی میتواند از شهریورماه تقاضا برای ورق را افزایش دهد، اما تحقق این سناریو به شرط ثبات نرخ ارز و نبود شوکهای سیاسی و اقتصادی جدید خواهد بود.
